ب - از امام صادق - عليه السّلام - روايت شده است كه فرمود : 96 - « من قال : يا اللَّه ، يا اللَّه ، عشر مرّات قيل له : لبّيك عبدى سل حاجتك تعط » . يعنى : « كسى كه ده بار بگويد يا اللَّه ! يا اللَّه ! به او ندا مىرسد : لبيك اى بندهء من حاجتت را بخواه تا به تو داده شود » . و نيز روايت شده است كه : 97 - « من قال : يا ربّاه ، يا ربّاه ، عشرا » . يعنى : « كسى كه ده بار بگويد يا ربّاه ( به او نيز چنين ندايى مىرسد ) » . و نظير اين دو است : يا ربّ ، يا ربّ ، و يا سيّداه ، و نيز روايت شده است كه : 98 - « من قال في سجوده : يا اللَّه ، يا ربّاه ، يا سيّداه ، - ثلاثا - » . يعنى : « كسى كه در سجودش سه بار بگويد يا اللَّه ! يا رباه ! يا سيداه ! همين گونه جواب مىشنود » . ج - سماعه روايت كرده است كه امام كاظم - عليه السّلام - به من فرمود : 99 - « اذا كانت لك يا سماعة حاجة فقل : اللّهمّ انّى اسألك بحقّ محمّد و علىّ فانّ لهما عندك شأنا من الشّان و قدرا من القدر ، فبحقّ ذلك الشّأن و بحقّ ذلك القدر ان تفعل بى كذا و كذا ، فانّه اذا كان يوم القيامة لم يبق ملك مقرّب و لا نبىّ مرسل و لا عبد مؤمن امتحن اللَّه قلبه للايمان الّا و هو محتاج اليهما في ذلك اليوم » . يعنى : « اى سماعه ! هر وقت حاجتى دارى بگو : خدايا ! تو را قسم مىدهم به حق محمد و على - عليهما السّلام - اين دو نزد تو قدر و مقامى دارند ، به قدر و مقام اين دو قسمت مىدهم حاجات مرا بر آورى كه عبارتند از چنين و چنان ، چون در روز قيامت هيچ فرشتهء مقرب و هيچ پيامبر مرسل و هيچ بندهء مؤمنى كه خداوند سبحان قلبش را بر ايمانش امتحان كرده باشد نيست مگر اينكه به اين دو بزرگوار ( يعنى محمد و على - عليهما السّلام - ) نيازمند است » .